Şanlıurfa'nın bir köyünde iki kız kardeş, yıllarca ağabeylerinin cinsel istismarına uğradı. Büyük kız kardeş yıllar sonra itiraflarda bulundu. Ağabeylerini affetmediklerini bir gün yanlarına gelip "Ben de cinsel istismara uğradığım" diyerek amcasının oğlu tarafından yaşadığı iğrençliği anlattığını söyledi. Bunu üzerine iki kız kardeşi ağabeyini affetti. İşte her bir satırı mide bulandıran olayın detayları...
YILLAR SONRA GELEN KORKUNÇ İTİRAF
23 Derece'den Burcu Uğur'un haberine göre; Şanlıurfa'nın bir köyünde iki kız kardeş, yıllarca abileri tarafından istismar edildi. Ancak, abilerinin de çocukken tecavüze uğradığını öğrendiklerinde, bu travma onları derinden etkiledi. G.E., bu travmatik olayları şu sözlerle anlattı:
“8 yaşındaydım. O zaman köyde yaşıyorduk. Abim benden iki yaş büyüktü. Sarılıyordu. Tuhaf geliyordu ama ne olduğunu adlandıramıyordum. Biz büyüdükçe bu şey, sarılma olayı da öteye gitmeye başladı. Üzerimde sürtünmeye başladı. Bunun oyun olduğunu söylüyordu. Ama ben istemiyordum. Normal gelmiyordu.”
ANNESİ İNANMAMIŞ
G.E. yaşadıklarını annesine anlattığında, annesinin kendisine inanmadığını belirtti: “Ağabeyin öyle şeyler yapmaz. Senin için kötü” dedi.
“14 yaşıma geldiğimde, kız kardeşim 8 yaşındaydı. Bir süredir sürekli intihar girişimleri oluyordu. Yedi yaşında kendini balkondan attı. Defalarca bileklerini kesmeye çalıştı. Bir gece ağlayarak yanıma geldi. ‘Kirlendim, kirliyim’ dedi. Abim onu anal sekse zorlamış. Kardeşime de bu oyun diyormuş. Yapmadığı zaman kardeşimi dövüyormuş. Yine intihar etmeye kalkıştı. Durdurabildim neyse ki."
ABİLERİ DE CİNSEL İSTİSMARA UĞRAMIŞ
“Kısa bir zaman sonra abimiz ‘Çok pişmanım, kendimi çok suçlu hissediyorum. İkinizden de özür diliyorum’ dedi. O'nu affedemiyorduk. Ancak, 'Size yaptıklarımın aynısını ben de yaşadım' dediğinde şoke olduk. Abimizin 6 yaşında tecavüze uğradığını o gün öğrendik. Amcamızın oğlu, abimi oyun bahanesiyle evlerine götürüp, defalarca tecavüz etmiş.”
"KORKTUM"
“Şu an 26 yaşındayım. 18'den küçüktüm yaşadıklarımızda. Anneme 8 yaşında, ilk yaşadığım zaman söylediğimde bana inanmamıştı. Annem inanmayınca, kimse inanmaz sandım. Böyle durumlarda devletin çocukları aldığını öğrenmiştim. Kardeşimden ayrılmak istemedim. Etraftan da kimseye söyleyemezdim. Korktum.”
"Köyden ve Urfa'dan çıkınca, bunların sadece bizim başımıza gelmediğini gördüm. Urfa'dan birileri haberi okur. Bir çocuk güç alır, büyük insan yalnız olmadığını anlar."
G.E., yıllar geçmiş olmasına rağmen yaşadıklarının etkisinin üzerlerinde sürdüğünü ifade etti: "Kız kardeşim ile birbirimize destek olduk. Ben üniversite bitirdim. Kız kardeşim şu anda üniversitede okuyor. Abim evlendi. Ancak, tüm bu başarılar ve ilerlemelere rağmen hala korkuyoruz. Eğer bu yaşadıklarımızı birileri öğrenirse, üniversite okumuşuz, evlenmişiz... Abimizi affetmişiz... Bu detayları umursamazlar. Abim belki de intihar eder, bizim için de hayat zindan olur, diye endişe ediyorum."